Po sześciu dniach pobytu w okolicach Cezarei Filipowej, gdzie Szymon Piotr dokonał wobec Jezusa słynnego wyznania „Tyś jest Mesjaszem” (Mt 16,13-20, Mk 8,21-33, Łk 9,18-21), przyszedł dzien siódmy. Dzień Pana. Dzień objawienia się Chwały naszego Zbawiciela. Dynamika tego dnia okaże się być zgoła inną od tego staro-testamentalnego siódmego dnia tygodnia, kedy to Bóg po ukończonym dziele stworzenia przestał pracować i odpoczął (Rdz 2,2). Należy przyznać, że jesteśmy zgodni z tym porządkiem rzeczy, aby tego dnia zostawić codzienne zabieganie, tysiące codziennych spraw i odpocząć sobie a nawet trochę poleniuchować. W końcu to Niedziela (nie działam).
Więcej…
|
Zgodnie z tradycją żydowską po zakończeniu porannego nabożeństwa szabatowego przyszedł czas na spożycie skromnego posiłku. „Jezus wprost z synagogi udał się z Jakubem i Janem do oddalonego, o kilkaset metrów, domu Szymona i Andrzeja” por. (Mk 1, 29). Dom, do którego Jezus został zaproszony, był rodzinnym domem żony Szymona. Położony był on blisko brzegu jeziora. Bóg został zaproszony na rodzinne spotkanie. Nie mamy w tekstach ewangelii wielu wzmianek o rodzinie św. Piotra apostoła. On sam, który wcześniej zamieszkiwał w Betsaidzie, po swoim ślubie przeniósł się do pobliskiego, oddalonego ok 3 km, idąc pieszo brzegiem jeziora, Kafarnaum. Tam zamieszkał wspólnie z żoną w domu jej matki. Paweł Apostoł napisze później, że żona Piotra towarzyszyła mu w jego podróżach apostolskich zob. (1 Kor 9,5). W tym szabatowym, rodzinnym spotkaniu uczestniczyli również, powołani na uczniów, bracia Jakub i Jan, którzy byli bliskimi kuzynami Jezusa.
Więcej…
Biblia, Słowo Boga, pod inspiracją Ducha Świętego zredagowana przez człowieka, zawiera w sobie szereg przepięknych utworów. Reprezentują one różnorodne gatunki literackie. Do jednych z najbardziej charakterystycznych należą przypowieści (parabole). W opowiadaniach - narracjach, ukazują one określone postacie i zdarzenia by przez nie wyrazić i wyjaśnić głębszą, czasami ukrytą prawdę o aspekcie moralnym, filozoficznym czy religijnym naszego życia. Stąd też przypowieści posiadają znaczenie symboliczne lub eschatologiczne.
Więcej…
|
Modlitwa uwielbienia Boga należy do najbardziej wzniosłych modlitw wypowiadanych przez człowieka. Jest to pełne głębokiej radości i porywów wewnętrznej miłości, wołanie naszego ducha do Boga, dawcy wszelkiego dobra. Modlitwa ta jest jak adoracja Boga, w stanie pełnego pokoju uniżenia duszy i pragnienia Jego bliskości aż do wtulenia się w Niego jak w ramiona Ojca. W modlitwie tej dominuje czysta, pokorna postawa dziecięcej ufności i wdzięczności za otrzymane od Boga wszelkie dary i łaski a także przeżyte znaki Jego obecności.
Więcej…
Miłość jest to przepiękna wartość co nieodłącznie towarzyszy nam w życiu. Ona jest jak wschodzące słońce co opromienia poranek dnia każdego. Miłość, którą mamy od Rodziców i Stwórcy opromienia nasze człowieczeństwo i cierpliwie kształtuje nas na dojrzałych, umiejących kochać ludzi. To do Miłości Bożej w relacji z człowiekiem tak często odnosił się Jezus Chrystus. Nieskończona i święta Miłość Boga jest bowiem esencją Jego wiecznego bycia. Jest Ona od zawsze. Choć jest przecież rzeczywistością duchową, ma jednak kształt konkretny i realny. Jest przecież trzecią Osobą Bożą. Ma imię też przepiękne - to Duch Święty. W Nim wartość Miłości nabiera wymiaru nieskończoności i szczególnej świętości. W Duchu tym Ona jawi się jako doskonale delikatna, czuła, piękna, niewinna i czysta. Jest Ona jakże żywa i ożywiająca wszystko.
Więcej…
|
|