Fragment do medytacji: Iz 49, 3,5-6 i  J 1,29 – 34

Puncta do medytacji:

„Tyś sługą moim Izraelu, w tobie się rozsławię”

Rozslawić Boga swoim życiem! – do tego wszyscy jesteśmy powołani...
Czy tylko przez wyznawanie wiary, przez pobożne praktyki, przestrzeganie zasad moralności?
Czy tylko w wąskim kręgu rodziny i znajomych, w oswojonych obszarach, po których poruszamy sie na co dzień?
Bóg mówi dziś przez proroka Izajasza: „To zbyt mało, że jesteś mi sługądla podźwignięcia pokoleń Jakuba (...). Ustanowię cię światłością dla pogan”.

Jakie jest moje świadectwo chrześcijańskiego życia?
Czy jestem odbiciem Chrystusowej miłości dla ludzi, których On stawia na mojej drodze?

W Chrystusie zostaliśmy ochrzceni Duchem Świętym – JESTEŚMY DZIEĆMI BOGA!!!
Bóg „rozsławia siebie w nas” od chwili naszego chrztu....On chce rozslawiać w nas swoją Osobę, bo chce roasławićnas samych. „Chwałą Boga żyjący czlowiek” – pisał św.Ireneusz z Lyonu.
Boża chwała jest naszym wywyższeniem, nie po to byśmy się chełpili, ale bardziej kochali i prowadzeni przez Jego Ducha, osiągnęli pełnię człowieczeństwa.
Chrzest w Duchu Świętym to wylanie Jego darów po to, byśmy mogli osiągnąć pełnię życia Bożego i aby przez nas Bóg został uwielbiony także w życiu innych. Życie w Duchu Świętym  nie niszczy ludzkiej natury, ale ją uwyraźnia i wydoskonala na miarę świętości, w której miłość jest pierwszym i ostatnim słowem.
Czy potrafię bezgranicznie zaufać Chrystusowi?
Czy potrafię bezwarunkowo przyjąć dar Ducha Świętego?
Czy potrafie świadczyć o Jezusie Chrystusie w każdej sytuacji?

Rozmowa końcowa:

Serdeczna rozmowa z Jezusem dotycząca mojej postawy wobec wiary. Rozmowa dotycząca mnie jako świadka Chrystusowej miłośći.

Modlitwa końcowa:  Ojcze nasz